Demografia

Struktura społeczna Polski po II wojnie światowej uległa radykalnym zmianom. Głównymi czynnikami sprawczymi były procesy polityczne i gospodarcze. Istotnym elementem różnicującym strukturę społeczeństwa polskiego były odziedziczone zróżnicowania regionalne w poziomie rozwoju gospodarczego. O ile przed II Wojną Światową Polska była państwem wieloetnicznym, to teraz jest właściwie zamieszkana przez jeden naród.

W Polsce na stałe zamieszkuje 38 230 080 osób co daje 122 mieszkańców na 1 km² powierzchni. Zaludnienie nie jest jednak równomierne. Największą ilość mieszkańców posiada województwo mazowieckie, śląskie, wielkopolskie i małopolskie, najmniej zaś podlaskie, opolskie i lubuskie. Gęstość zaludnienia na danym obszarze jest ściśle powiązane z rozwojem przemysłu i infrastruktury w danym regionie. W związku z tym ludność miejska stanowi 61,8% ilości mieszkańców Polski, przy czy najwięcej osób mieszka w miastach na terenie województw: dolnośląskiego, zachodniopomorskiego i pomorskiego. 38,2% ludności mieszka na wsiach - głównie na Lubelszczyźnie, Podkarpaciu i Kielecczyźnie.

Polską narodowość deklaruje 36 968 487,4 osób, czyli 96,7% mieszkańców. Pozostałe 3,3% ludności deklaruje odpowiednio przynależność niemiecką, białoruską, ukraińską i romską, przy czym 2,1% nie określiło swej narodowości. Na terenie Polski urodziło się 96,4% Za granicą jedynie 2%, a 1,6% ludności nie jest w stanie ustalić miejsca urodzenia. Największy odsetek urodzonych poza granicami Polski jest w województwach: dolnośląskim, lubuskim, opolskim, zachodniopomorskim i warmińsko- mazurskim. Ma to związek z przygranicznym położeniem tych województw. 97% ludności ma tylko polskie obywatelstwo, polskie i inne-1,2%,wyłącznie niepolskie - 0,1%. W stosunku do 1,7% mieszkańców nie ustalono obywatelstwa. Łącznie 98,2% ludności zamieszkałej na obszarze Polski legitymuje się obywatelstwem polskim.

Polska jest ósmym co do liczby ludności krajem Europy (wyjąwszy Rosję).

• « poprz.
• nast. »